Tetanus (AK-titer) (paard)
De oorzaak van een tetanusinfectie is altijd een eerdere verwonding. De wonden hoeven niet per se open te zijn; ook nauwelijks zichtbare verwondingen zijn gevaarlijk en kunnen een infectie veroorzaken. De wondinfectie wordt veroorzaakt door de bacterie Clostridium tetani. Hierbij komen sporen, meestal in combinatie met verontreinigingen of vreemde voorwerpen, onder de huid terecht en beginnen toxines te produceren.
Het ziekteverloop varieert van krampen in de dwarsgestreepte spieren tot ademhalingsverlamming en is voor het dier zeer pijnlijk. De ziekte loopt bijna altijd dodelijk af. De enige effectieve manier om een tetanusinfectie te voorkomen, is preventieve vaccinatie. Door een strikt en consequent vaccinatieprogramma, al vanaf de eerste levensmaanden, kan de hoogst mogelijke bescherming tegen een tetanusinfectie worden bereikt.
De Fassisi® TetaCheck dient voor het controleren van de tetanus-antilichaamtiter in serum-, plasma- en volbloedmonsters bij paarden. Met behulp van de titerbepaling kan de dierenarts binnen enkele minuten ter plaatse de aanwezige antilichaambescherming vaststellen en een efficiënt vaccinatiebeheer uitvoeren. Door deze optimale afstemming van het vaccinatietijdstip wordt individuele vaccinatie mogelijk.
Clostridium tetani is een grampositieve, anaërobe, sporenvormende staafvormige bacterie. Deze komt alomtegenwoordig voor in de bodem en in het darmkanaal van dieren en mensen; de sporen zijn buitengewoon milieubestendig en blijven jarenlang besmettelijk. Als sporen in een wond terechtkomen en daar anaërobe omstandigheden aantreffen, zoals die heersen in necrotisch weefsel en diepe steekwonden, ontkiemen ze en vormen ze het neurotoxine tetanospasmine.
Tetanus is geen infectie die van dier op dier overdraagbaar is, maar een wondinfectie met daaropvolgende toxinewerking. Paarden behoren tot de meest gevoelige diersoorten die er zijn. De ziekte komt wereldwijd voor, met een hogere incidentie in warmere regio’s en op bebouwde gronden waar de ziekteverwekker wijdverspreid is.
Het gevormde tetanospasmine bindt zich aan perifere zenuwuiteinden en komt retrograde langs de zenuwbanen in het centrale zenuwstelsel terecht, waar het de afgifte van remmende neurotransmitters blokkeert. Het gevolg is een ongebreidelde spieractiviteit met algemene stijfheid, aanvalsachtige spasmen en een verhoogde gevoeligheid voor prikkels. Kenmerkend bij het paard zijn krampen in de kauwspieren met bemoeilijkte voeropname, het naar voren komen van het derde ooglid en een stijve, zaagbokachtige lichaamshouding; in het verdere verloop kan dit leiden tot ademhalingsverlamming. De sterfte is hoog, vooral bij uitgestelde behandeling.
De diagnose wordt doorgaans klinisch gesteld op basis van de typische symptomen en de anamnese van een eerdere verwonding. Aangezien een causale behandeling slechts in beperkte mate mogelijk is en de prognose ernstig is, staat preventie voorop: tetanus is door vaccinatie zeker te voorkomen. Door de antilichaamstatus te controleren, kan de bestaande vaccinatiebescherming worden beoordeeld en kan het vaccinatietijdstip individueel worden vastgesteld.
De Fassisi® TetaCheck detecteert tetanus-antilichamen in het serum, plasma of volbloed van het paard en ondersteunt daarmee de beoordeling van de vaccinatiebescherming en de beslissing over een herhalingsvaccinatie. Het betreft een test van de antilichaam- of vaccinatiestatus, geen aantoonbaarheid van de ziekteverwekker of toxines en geen middel voor acute diagnostiek.
Bronvermelding: bronpagina.